بعد از اعتراض های جشنواره کن که با آزادی پیروزمندانه جعفر پناهی همراه شد، حالا اعتراض ایرانیان شجاع دابلین ننگ دیگری را برای دولت کودتا رقم زده. یادمان هست که قبل از ظهور جنبش سبز اعضای دولت هر جایی که می رفتند، با خرج دلارهای نفتی عده ای به استقبال شان می آمدند. کار به جایی کشیده شده بود که در برخی کشورهای افریقایی، فقرا در ازای وعده ای غذا از فرودگاه تا مرکز شهر را قرق می کردند. اما حالا چه؟
دستاورد بین المللی جنبش سبز کار را به جایی رسانده که نه تنها کسی حتی در ازای باج های دولتی حاضر به هواداری از دولت کودتا نیست، بلکه همه جا مردم منتظر آمدن دولت و نمایندگان شان هستند تا اعتراض خود را به مدنی ترین وجهی ابراز کنند. چه کسی فکر می کرد ایرانیان از ژاپن و استرالیا خودشان را برای استقبال از رئیس دولت کودتا به نیویورک برسانند؟ اعتراض های گسترده بین المللی مردم جواب داده و حالا می بینیم که در حرکتی بی نظیر در تاریخ اتحادیه اروپا، نمایندگان این اتحادیه هم عکس ندا به دست، به استقبال متکی می روند و اوباما و هیلاری کلینتون برای جنبش سبز و سالگرد تولد آن سخنرانی می کنند. گویی فریادهای درگلومانده مردم در داخل از حنجره عزیزان سبز در خارج بیرون می آید. جالب است که روزی جمهوری اسلامی به معترضانش پیشنهاد می کرد اگر این حکومت را نمی خواهند بروند خارج! و حالا همین خارج نشینان بلایی به سر دولت کودتا آورده اند که روزی صدبار آرزو می کند کاش مخالفان را تحت کنترل درهمین ایران نگه داشته بود.
